Handtas materiaal

Similajau National Park, krokodillen habitat, jungle en strand gedoe. Midden in de week zit je in zo'n park lekker alleen, we zitten niet in het hoogseizoen en de maleisische toerist verschijnt alleen in het weekend. We hebben een ontmoeting met
een enorme cicada voor we een eerste uitje in de jungle doen. Een klein toertje door de mangroves dat is het voor vandaag.
In de late namiddag zien we nog wat gibbons over het stand hossen aan de andere kant van de riviermonding, en daar is het einde van het daglicht al.
Een nieuwe dag een nieuwe uitdaging, zwemmen zit er niet in, de meeste stranden hebben een te zware onderstroom, de stranden bij de riviermondingen en de rivieren zijn krokodillen gebied, het enige overblijvende strand is geinfecteerd door zandvlooien. Ellendige beestjes die knie hoog kunnen springen en jeukende beten achter laten, en twee weken jeuk is een zwempartij niet waart.
Dus toer 2 in het regenwoud, op en neer langs rivieren en kleine paadjes.

Ontmoetingen allerlei: vlinders, boskrabben, rivierkrabben, een groene slang en heremietkrabben langs de kust. En dan "de close encounter of the crocodile kind" 4 luttele meters voor ons, net voor we een riviertje bereiken, schrikt een jonge 1,5 meter lange krokodil zich een bult als ze ons, 2 zwetende bleekscheten, uit de jungle ziet opdagen. Het voordeel van de verrassing speelt in ons voordeel, ze duikt onder in de diepte van het donker rode water.
We houden ons stil eens op de ander oever, maar het beestje laat zich niet meer zien.
De meeste bezoekers krijgen weinig grote dieren te zien dus ons geluk kan niet op als we op een enorme 'monitor hagedis' stuiten. Ze ligt te zonnen en we moeten we echt beginnen stinken want voor we een scherpe foto kunnen maken kwakkeld ze onder het lover in. We horen ze nog wat ritselen in het struikgewas maar eilaas ook dit beestje kiest het zekere voor het onzekere.